"Dikur, për të arritur në skenë, kalohej në vrimë të gjilpërës..."

INTERVISTA/ Flet këngëtarja e mirënjohur, Alida Hisku

Të dielën e shkuar, në qytetin e Beratit, këngëtarja e njohur, Alida Hisku, dhe këngëtarja Alma Hyska (Civeja), të dyja tashmë në Gjermani, më rastin e shpalljes së qytetit të Beratit, "Qytet me vlera të rralla nën mbrojtjen e UNESKO"-s dhe me rastin e shpalljes së znj.

Vitore Stefa (Leka), (lindur në këtë qytet dhe tashmë emigrante në Itali), "Qytetare Nderi e Beratit", dhanë një koncert. Dalja në skenë e Alida Hiskut u prit me duartrokitje të forta.

Vitet nuk kanë rënduar aspak mbi supet e Alidës, për të mos thënë as në pamjen e saj, por, sidomos zëri i saj brilant, sipas të moshuarve që e kanë njohur nëpër festivalet e sistemit komunist, ka ngelë po ai. Fill pas këtij koncerti zhvilluam këtë bisedë me këngëtaren.

Si u ndjetë në këtë koncert?

Si në Tiranë, për të mos thënë më mirë. U mrekullova. Qava, qesha, u lumturova. Ishte një natë magjike.

Kishit qenë më parë në Berat?

Si jo. Po asnjëherë s'e kam parë me sytë e sotëm. Me atë të rëndësisë së një qyteti me vlera të jashtëzakonshme. Kur ikën koha, shumë gjëra e marrin notën e duhur. Koha është gjykatësja më e mirë.

Sipas shumë bashkëkohësve të tu, Alida ka ngelë po me atë zë potent, të mrekullueshëm. Sekreti?

Sekretet për ruajtjen e zërit janë shumë, por kryesorja është të këndosh përditë, dhe ta shohësh zërin tënd si një dhuratë të natyrës që duhet të kujdesesh, jo ta shpërdorosh.

Thonë se Alida po përgatit një libër për jetën e saj në gjermanisht. Mund ta shuani kureshtjen e lexuesit me dy fjalë?

Tani për tani mund të them se e kam në proces.

Ju keni një vajzë dhe një djalë që ecin në rrugën tënde. Si e shikoni të ardhmen e tyre?

Në rrugë të mbarë. Unë s'dua të bëj koment për fëmijët e mi. Rrugën e suksesit nuk ua jap unë, por zëri dhe puna e tyre. Ndërsa Albini ka luajtur edhe disa filma televizivë në Gjermani.

Shoh se keni një nostalgji për këngët tuaja të vjetra...
Sistemi komunist mua më mori rininë, pjesën më të bukur, me persekutimet, ndalesat e daljes në skenë, etj..., por këngës i jepej vendi i duhur.

Këngëtari vlerësohej. Kishte kërkesa të jashtëzakonshme për të marrë pjesë në festivale. Dëshirat nuk mund të bëheshin realitet pa talent, punë, përkushtim, sedër profesionale. Për të arritur në skenë, kalohej në vrimë të gjilpërës.

Si ndjeheni kur vini në Shqipëri?

Vij plot mall, largohem paksa pesimiste.

Si është jeta juaj me një bashkëshort gjerman?

Një jetë plot harmoni dhe me mirëkuptim. Gjermanët janë njerëz me kulturë, që dinë të duan dhe respektojnë njerëzit me vlera. Mirëkuptohemi në çdo moment, konfliktet e vogla i anashkalojmë.

Me fëmijët komunikimi në shqip është gjithmonë normal?

I padiskutueshëm. Ata duan vetë dhe komunikojnë me njëri-tjetrin shqip. Janë të dashuruar me atdheun e tyre dhe pse janë larguar fëmijë.

Dy fjalë për emigrantët tanë në Gjermani?

Tashmë kanë formuar personalitetin e tyre. Ka ikur koha e mëparshme, kur i shihnin si delja e zezë. Puna e tyre, sjellja, dëshira për integrim, ka përcjellë virtytet më të mira që tashme janë marrë në konsideratë.

Si po largoheni nga Berati?

E mrekulluar. Këtij qyteti i kemi borxh të gjithë. Tashmë që është nën kujdestarinë e UNESKO-s, propaganda dhe aktivitetet tona duhet të jenë të vazhdueshme dhe cilësore. Qytete të tillë janë të rrallë në botë, prandaj ne duhet të krenohemi.