Në fije të perit

Partia Demokratike e qendrës së djathtë, e udhëhequr nga Sali Berisha, ka ndërtuar një koalicion që e mban në pushtet pas zgjedhjeve parlamentare. Megjithatë, Kodi i Ri, sipas të cilit u zhvilluan zgjedhjet, rezultoi me një përfundim thuajse të barabartë mes PD-së dhe rivales së saj, Partisë Socialiste, për herë të parë pas rënies së komunizmit.

Me një shumicë shumë të ngushtë, PD-ja është vetëm një krizë larg humbjes së pushtetit. Kështu që, për herë të parë që pas trazirave të vitit 1997, qeveria e re mund të mos mbyllë një mandat të plotë.

Megjithëse PD-ja dhe PS-ja kanë dominuar gjatë politikën shqiptare, qeveritë kanë patur prirjen të jenë koalicione, duke patur parasysh që partitë e vogla kanë arritur të përfaqësohen në Parlament. Në një përpjekje për të eliminuar peshqit e vegjël, partitë e mëdha bashkëpunuan për të krijuar një Kod të ri Elektoral.

Nisma thuajse doli me sukses. Megjithatë, deri tani ka patur dy pasoja, që PD-ja dhe PS-ja nuk i kishin llogaritur, kur bashkëpunuan për Kodin Elektoral.

Së pari, Kodi rezultoi në një rezultat shumë të ngushtë në Parlament. Të gjitha zgjedhjet e mëparshme në Shqipëri kanë dhënë fitore të qartë për njërën palë, të majtën ose të djathtën.

Në 1997-ën, PS-ja dhe aleatët morën dy të tretat e mandatave; në 2001-shin, PS-ja dhe aleatët mori 60 për qind të mandateve; në 2005-ën, PD-ja udhëhoqi një aleancë që fitoi 73 vende në Parlament. Në Parlamentin e ri, PD-ja dhe aleatët e saj kanë 71 vende, ndërsa e majta 69.

Së dyti, një parti e vogël ka mbijetuar: LSI-ja. Ajo u themelua dhe udhëhiqet nga ish-Kryeministri socialist, Ilir Meta, dhe i dha Berishës një shumicë funksionale në Parlament.

Berisha aplikoi për statusin e kandidatit për në BE në fund të prillit. Në atë kohë, BE-ja bëri të ditur se kërkesa do të varej nga përfundimi i zgjedhjeve.

Fakti që OSBE-ja ka vënë re parregullsi në zgjedhje, pavarësisht progresit në krahasim me vitin 2005, mund të ndikojë te krerët e qeverive të BE-së që të presin akoma më shumë, përpara se të kërkojnë nga Komisioni Evropian të japë një opinion në lidhje me aftësitë e Shqipërisë.

Kjo mund të ndodhë në shtator ose ndoshta deri në publikimin e raportit vjetor për progresin, në nëntor.

Megjithatë, Komisioni duket se do të pyetet për opinionin, ndoshta diku pas gjashtë ose shtatë muajsh, e më pas Shqipërisë do t'i jepet një pyetësor voluminoz, që mund të kërkojë 12 deri në 18 muaj që të plotësohet.

Për sa u përket financave publike, një rishikim i buxhetit duket i paevitueshëm - së bashku me të gjithë fqinjët e saj - Shqipëria e ka miratuar buxhetin e vitit 2009, përpara se ekonomitë e Evropës Lindore të nisnin një rënie të shpejtë.

Si rezultat, parashikimet për GDP janë shumë optimiste dhe projektimi i të ardhurave është shumë i lartë. Ekziston një mundësi e madhe që zoti Berisha do i qaset FMN-së për një kredi përpara fundit të këtij viti, për të mbuluar rënien të ardhurave në buxhet. Në përgjigje të kësaj, Fondi do të kërkojë uljen e shpenzimeve.

Akuzat për korrupsion kanë qenë një burim i vazhdueshëm problemesh për PD-në. Një skandal madhor në Parlamentin tjetër mund të ketë implikime serioze, dhe qeveria e zotit Berisha do ngelej e zbuluar.

Një mosmarrëveshje ose një ndryshim kabineti mundet, gjithashtu, të provojë një largim (të LSI-së). PD-ja kërkoi përkrahjen e LSI-së, jo që të krijonte qeverinë, por të zvogëlonte mundësinë e marrjes peng nga ndonjë deputet i saj, ose PS-ja mund të bënte për vete ndonjë deputet të PD-së, dhe kështu ajo humbiste shumicën. Nëse Meta tërhiqet nga qeveria, ky rrezik do të dalë në sipërfaqe.

Duke parë balancën në Parlament, ka një mundësi të mirë që qeveria e ardhshme demokrate të mos e mbushë gjithë mandatin katërvjeçar. Nuk ka qenë ky rezultati që krerët e partisë projektuan kur firmosën një radhë pikash, "fituesi i merr të gjitha" në Kodin e ri Elektoral së bashku me PS-në.

Marrë me shkurtime. Versioni i plotë anglisht "On the edge", mund të lexohet në economist.com