Para nja shtatë vjetësh, një studiues po më tregonte të gjithë zbulimet që ishin bërë në fushën e studimeve skënderbejane. Veç zbulimeve ai më foli dhe për shoshitjet dhe interpretimet e tyre, të cilat më zgjuan një interes të veçantë. Flitej për taktikat e luftimeve të Skëndërbeut në beteja të ndryshme dhe ato vlerësoheshin tmerrësisht të gabuara. Bukur!
Kishin ardhur kohë të reja dhe ndryshimet e mëdha na i kishin bërë të pranueshme edhe po të na tregonin se në atdhe rrjedhat e lumejve tani vijnë me burim nga deti e derdhen në alpe.
Edhe Skëndërbeu mund t’i kish të gabuar planet e betejave, bile dhe të atyre ku kish dalë fitimtar. Por, po vrisja mendjen: Çfarë luftërash po bënim ne, shqiptarët, në fund të shekullit të 20 dhe cilat taktika të Skënderbeut po aplikonim e meqë i zbuluam të gabuara, duhet urgjentisht t’i rishikonim?
Asnjë!
Çfarë po ndodh? Duhet të heqim dorë nga të gjithë mitet?! A mos duhet t’i fshijmë të gjithë tekstet mësimorë që nga shkollat e para në fund të shekullit 19?! Çfarë?! Ajo e Skënderbeut na qenka përrallë dhe ne e kemi mbajtur se na vinte për shtat?! E mirë, po le ta lëmë si përrallë vërtet të bukur konsensuale, përderisa na e ka pranuar edhe bota mbarë dhe me të ka mbushur miliona faqe të librave të saj.
E përderisa nuk po zbulojmë që fatosi ynë i paska zënë vendin një tjetri mbi piedestalet nëpër sheshet e kryeqyteteve të Europës, le ta lëmë të qëndrojë atje përmbi kalin e tij!
Konsensualiteti i figurës së Gjergj Kastriotit është një nga më të rrallët e më të qëndrueshmit në furtunat e historisë së shqiptarëve. Ashtu si na e sollën të parët, ashtu e pranuan dhe kundërshtarët e njohur, Zogu e mori siç e desh Fan Noli dhe të tillë e pranoi edhe Enver Hoxha. Dhe ashtu le të rrijë i fshehur pas varfërisë e dobësisë së dokumenteve të kohës.
Për ne sherrxhinjtë e sotëm ka terrene historike shumë më të freskët ku të zihemi e me tezat tona kundërthënëse të mbushim tekstet shkollore të fëmijve, duke urdhëruar tendera botimi të rinj, njëherë në tetë vjet.
Përshembull: Kur dolën nga territori ynë ushtarët gjermanë, më 1944-ën? Më 28 apo më 29 nëntor?!