“Hapëm një klasë për fëmijët tanë në mënyrë vullnetare”

I dashur Shekulli! Duke qene deshmitar i faktit qe ne emigracion femijet shqiptare: ata qe kane ardhur te vegjel apo qe kane lindur ketu, kane veshtiresi ne perdorimin e gjuhes se tyre te origjines, duke ndjere dhimbjen se “gjuha e memes” po zbehet e se ajo edhe mund te zhduket krejt, mendova te beja nje gjest qofte simbolik.

Te çelja nje klase ku te mesohej gjuha e bukur shqipe, e cila, po te ecte mbare te behej edhe shkolle.

Per kete u konsultova me disa nga prinderit e femijeve qe jetojne ketu prane nesh dhe munda te regjistroj 13 femije. Duke mare kete nisme, si te thuash u vetëshpalla edhe “drejtor” i saj.

Keshtu, me forcat dhe perpjekjet tona, arritem te krijonim nje mjedis te kendshem per shkollimin e femijeve e, kete e beme te mundur, me ndihmen e një emigranti si ne, i cili vuri ne dispozicion nje nga dhomat e shtepise se tij. Po ashtu e paisem ate me flamuj e me harta te Shqiperise, fotografi, incizime me Hymnin e Flamurit etj.

Tashme, çdo te shtune e te diel, femijet ulen ne bangat e mesojne e shkruajne shqip. Edhe mësuesit si Elsa Pali etj., janë vullnetarë. Në fundjave, lenë çdo gjë dhe angazhohen me fëmijët. m.