“Nëse palestinezët do të donin paqe, sot do ta kishin”

Gjate gjithe ketyre 20 viteve te fundit, ajo qe ka ndodhur eshte perpjekja me çdo kusht e arabeve per te zhdukur nga faqja e dheut shtetin e Izraelit. Eshte urrejtje e pashfrenuar.

Si mund te justifikohet bekimi i nje nene dhene djalit te saj, ende te parritur, per te vene bomba ne brez e te shkoje te hedhe veten e tij ne ere, me qellimin e vetem te vrase ca çifutë? Si mund te shpjegohet indoktrinimi i femijeve palestineze, qe ndryshe nga femijet e tjere ne bote, fjalet e para qe mesojne jane; “Çifutet jane monstra” dhe se “pas çdo peme eshte nje çifut qe duhet vrare”?

Ajo qe une kam vene re gjate ketyre 20 viteve te fundit, eshte nje shtet izraelit qe kerkon te rroje ne paqe, qe ka qene gati te negocioje dhe te leshoje pe ne emer te kesaj paqeje, dhe nga ana tjeter, nje udheheqje e papergjegjshme palestineze qe nuk ka menuar te permbyse tavolinen e bisedimeve sa here qe shpresat ishin per te kunderten…

Shkurt muhabeti, ne qofte se palestinezet dhe udheheqesit e tyre do te donin te rronin ne paqe dhe prosperitet ne shtetin e tyre, ata sot do ta kishin kete.